کاش میشد هر روز برم توی یه کافه، کارت نویسندگیم رو نشون بدم و بدون پرداخت هزینه ساعت ها اونجا بشینم و بنویسم و قهوه و کیک بخورم.

من اگه وزیر ارشاد بودم یه سری از این کارت ها درست میکردم، میدادم به آدم هایی مثل خودم!

با تشکر از محمود

ملحفهی تازه شسته شده رو مچاله کرده بودم و داشتم می چپوندم توی کمد که مامانم یه دفعه داد زد: «چرا این طوری؟! قشنگ تاش کن، بذار توی کمد!»

گفتم: «اصن تعریف تا کردن چیه؟! خب اینم یه جور تاعه دیگه!»

نیست به نظر شما؟!

میخوام از یه روانپزشک حاذق وقت بگیرم، برم توی اتاقش، گوشیم رو بذارم روی میزش و بگم: هیستوری چت هام رو بخون، لطفا! هفته ی دیگه میام نسخه م رو میگیرم!

البته مطمئنم که یه سری نسخه هم برای دوستام می نویسه!

پ.ن. با تشکر از محمود